5024 sayılı Vergi Usul Kanunu, Gelir Vergisi Kanunu ve Kurumlar Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun
Geçici Madde 1
Bu maddeyle GİB tarafından ilişkilendirilmiş belge yok.
Son değişiklik: 5228 sayılı Kanun · yürürlük 31.07.2004
Bu maddeye bağlı belge yok.
GİB madde metnindeki değişiklik notlarından otomatik çıkarılmıştır. Değişiklik maddenin başka bir fıkrasına ilişkin olabilir; oranların Cumhurbaşkanı/Bakanlar Kurulu kararıyla değişmesi burada yer almaz.
Madde metni (GİB'de yayımlanan hâli)
| (5228 sayılı Kanunun 59 uncu maddesinin 18 inci fıkrasıyla değişen ibare. Yürürlük; 31.07.2004) 31.12.2003 tarihi itibariyle aktif toplamı 7,5 milyon Yeni Türk Lirasını veya hesap dönemine ait ciroları toplamı 15 milyon Yeni Türk Lirasını aşmayan mükelleflerden dileyenler, 2004 yılı (kendilerine özel hesap dönemi tayin edilenlerde 2004 yılında biten hesap döneminden sonra başlayan hesap dönemine ilişkin) geçici vergi dönemlerinde beyan edecekleri geçici vergi matrahının tespitinde(1); enflasyon düzeltmesine ilişkin hükümler yerine Vergi Usul Kanununun bu Kanunla değiştirilmeden önceki değerleme hükümleri ile Gelir Vergisi Kanunu ve Kurumlar Vergisi Kanununun bu Kanunla kaldırılan hükümlerini ve Vergi Usul Kanununun 280 inci maddesinin bu Kanunla kaldırılan son fıkrasını dikkate alırlar. Bu takdirde enflasyon düzeltmesinin dikkate alınmadığı hususu beyannamede belirtilir. Beyanname verme süresi içinde bu hususu bildirmeyen veya beyanname vermeyen mükelleflerin enflasyon düzeltmesine ilişkin hükümleri dikkate almadıkları kabul edilir. (1) Dileyen mükellefler, 2004 yılının (kendilerine özel hesap dönemi tayin edilenlerde 2004 yılında biten hesap döneminden sonra başlayan) ilk geçici vergi döneminde beyan edecekleri geçici vergi matrahının tespitinde; |
Kaynak: GİB'deki madde sayfası. Değişiklik ve yürürlük notları metindedir; güncelliğini resmî kaynaktan doğrulayın.
Hatırlatma: Belge–madde ilişkisi Gelir İdaresi Başkanlığı'nın kendi sınıflandırmasıdır; bir belge birden çok maddeyle ilişkilendirilmiş olabilir. Özelgeler yalnızca başvuran mükellef bakımından bağlayıcıdır ve yazıldığı dönemin mevzuatına göredir; en son tarihli belge her zaman en güncel görüş anlamına gelmez, sonraki mevzuat değişikliklerini kontrol edin.